Kopvoddenblog

Beste Meneer Geert, Henk en Ingrid,

Ik begrijp dat het uw handelsmerk is om zo nu en dan flink te schreeuwen.
Toch vergist u zich wel eens, zoals eerder deze week toen u over onze lieve, verstandige Koningin, die gepast gekleed een moskee in het Midden Oosten betrad, begon te schreeuwen
Dit blog schrijf ik vandaag speciaal voor u en Henk en Ingrid, met veel foto's en uitleg, ter lering en vermaak.

Weet u nog dat ik u een tweet stuurde op 16 juli 2011 vanuit Dubai, een dag voor vertrek naar Iran?

Het was geen grapje hoor; we moesten echt even onze hoofddoekjes passen want wij hadden ons namelijk, ter voorbereiding, verdiept in de gewoonten van het land.  Je past je namelijk altijd aan als je ergens op bezoek komt; uit respect doe je dat.


Ik wens u veel kijkplezier.

Vriendelijke groet,
Mary

dit is mijn dochter, zij is 14 jaar en moet dus ook een hoofddoekje om. Let u even op de lokale dames achter mijn dochter; deze dames in Shiraz (Iran) dragen ook allemaal een hoofddoek. Staat best mooi he?

Hier ziet u mijn dochter met haar vader op straat in Shiraz. Zoals u ziet is zij niet de enige met een hoofddoekje

Ook als we water bijvullen (overal in Iran gratis verkrijgbaar) heeft mijn dochter een hoofddoekje om

en zoals u ziet heb ik er ook eentje op (de man die naast mij staat is mijn echtgenoot). Hij hoefde geen hoofddoekje om, maar een korte broek mocht hij ook niet aan dat is namelijk ook not-done in Iran...

dit is de eerste familiefoto in Iran (Shiraz). We beginnen inmiddels al wat aan onze hoofddoeken te wennen.

en natuurlijk houden we netjes onze hoofddoeken op als we in een lokaal restaurant eten. Weet u dat er allemaal mensen bij ons aan tafel kwamen om met ons te praten en ons te verwelkomen in hun land? Heel vriendelijk allemaal!

deze foto nam ik in een Moskee. Natuurlijk heeft daar mijn dochter haar hoofddoek op.

ook als we even water drinken, heeft mijn dochter haar hoofddoek op

of in de bazaar

deze foto heb ik speciaal voor u genomen: het is een winkelcentrum met alleen maar hoofddoekjeswinkels, een soort kopvoddenmall, zeg maar. Als u goed kijkt, kunt u zien dat ik met mijn dochter in de winkel ben, want we hadden behoefte aan een ander kleurtje hoofddoek.

Ook in prachtig, historisch Persepolis hebben we natuurlijk ons hoofddoekje op

als mijn dochter met haar vader over het historisch terrein loopt

en in de auto ook, natuurlijk.

zelfs toen ze in slaap viel had ze haar hoofddoekje nog op, braaf he?

of als we op de hotelkamer nog even snel de emails lezen.

of als we bij het graf van Darius gaan kijken (hij ligt daar al heel erg lang, die Darius)

en als ik met mijn zoon bij de auto sta te wachten.

of hier, vlakbij Yazd, als ik met mijn dochter bij de auto sta

Omdat mijn dochter Nederlands is, wilde ze graag een Oranje hoofddoekje hebben. Staat haar mooi he?

ook als we een kleedje gaan kopen in de bazaar

of brood eten op straat (kregen we trouwens gratis van de bakker, omdat hij ons zo aardig vond)

en uiteraard geheel overbodig te zeggen: in de moskee heb je een hoofddoek op. Maar dat weet u na deze week nu ook, neem ik aan

Mooi he? Oranje

we zijn nog steeds in de moskee en we praten met lokale mensen die nieuwsgierig zijn naar onze reis

en dit ben ik dan, inclusief hoofddoek

mijn dochter kijkt naar het middaggebed met haar vader

en hier ziet u mijn dochter bij de Towers of Silence in Yazd

ik zit daar beneden met mijn zoon te wachten. Als u goed kijkt, ziet u dat ik ook nog steeds mijn hoofddoek draag

zelfs deze meneer heeft een hoofddoekje op

hier ziet u mijn man en dochter in gesprek met Iraanse studenten.

en dit ben ik dus nog maar eens

en ook als we de auto weer gaan inpakken om de grens naar Turkije over te steken, heeft onze dochter haar hoofddoekje om